December 2010
19 posts
mrsbaros:
Gözünü kapattığında istediğin yerde...
Babam öldüğünde ağlamadım… herkes ağlıyordu .baktığım her gözde yaş vardı.birileri öldü dedi birileri yalan . sadece dinledim. şimdi anlıyorum söylenen sözleri.yetim ne demek biliyorum artık ve ölüm. ikiside can yakıyor şimdi. ağlamaksa akan göz yaşları ağladım ama neden bilmiyorum. belki herkes ağlıyor diye . belki de sadece ağlamak için. ölüm evimin kapısından girdi diye değil ama....
kisiselbirintihar:
Küçük bir çocuğun “ÖCÜ”lere inanması gibi inandım senin beni sevdiğine.
Ayrılık Sendromu
Sevgilimden ayrılınca ilk bi hafta kimseyi görmüyor gözüm. Johnny Deep gelse seni seviyorum, aşığım dese kıçımı döner giderim o derece yani. Gözüm sürekli telefondadır aklımdan ne kadar ” aman yemişim sevgisini yeaaa ” diyip telefonu kapatmak gelsende, bunu sadece 10 dakikacık yapabiliyorum. Bu 1 hafta içinde İbrahim Tatlıses, Yıldız Tilbe, Orhan Gencebay ve Kibariye dinleyip...
Yalnızlık isteseydim gitmeyi seçerdim.
Sevgilimle çok mutluyuz ve ben onu köpek gibi seviyorum. Hayallerim var onunla gerçekleştirmek istediğim. Kutu gibi minnacık bi evimiz olsun eşyalarımız ucuz ama şirin olsun. Evde eski bir pikap olsun, ve sürekli Pink Floyd ve eski 45’likler fonda dursun… Evin en güzel yeri mutfak olsun, buzdolabının üzerinde bizim fotograflarımızla dolu olsun… Salonun bir köşesi eski film...
Ben büyük bir bok yiyorum da farkında değilim.
İstanbul’dan nefret ediyordum ve iyice nefret etmemi sağlayan bir herif girdi hayatıma .. Facebook denilen o iğrenç site var ya ( hala kopmuş değilim ) orda tanıştık işte. Beni saçma bi videoya taglemiş ne bokuma yarıcaksa ( bi zaman sonra kaldırdı tabi ). Neyse ben günya bu videoyaya yorum atmışım sonra silmişim o zamanlar benim klavyem...
kamilinannesi:
Pamuk prensesin kötü yola düşmesi kaçınılmazdı. Ve senin Polyanna adında bir fahişeye inanman yüzünden,Pinokyo kendini zımparalayarak intihara kalkıştı. Ah rapunzel ! Kısacık kestirdiğin saçların sana çok ama çok yakıştı. Sonuçta Alice kadar olamadık senle ben.Bir masala sığamadık.Bu masal böyle bitmezdi emin ol. Ama ben bir bal kabağıyım ve saat on ikiye geliyor.
Büyürsek birşeyler değişir sandık ve en büyük...
Hepimiz çocuktuk. Hepimiz hep büyük olup elimizi kolumuzu sallayarak kuralları aşıp gezmek isterdik. Hep ablalarımız, abilerimiz gibi süslenip dışarı çıkmak isterdik. Âşık olmak sevmek isterdik ne kadar küçükte olsak. Nelerle karşılaşacağımızı bilmeden özgürce dolaşmak isterdik. Ne kadarda çok şey isterdik. Büyüyünce bizi nelerin beklediğini hiç bilmezdik. Okul dediklerinde elimizde bir kalem...
Şuan hayatımda biri var aslında anlamıyorum hep vardıda fark edemedim mi ? diye soruyorum kendime.
Ve şuan şu halimle beni görüp “Sen çok güzelsin” diyecek tek adam belki de.Acı çekerken,hayatımda birinin olması abes gözükebilir.Ama yaralarım tek başıma saramayacağım kadar büyük,kalbim çok kırık ama hala umutlu işte.Bu umudun son kırıntılarıyla tutunmaya çalışıyorum ...
HOŞGELDİN YALNIZLIĞIM, HOŞÇAKAL ÇOCUKLUĞUM
Babamın acı çekerek ve kin dolu olarak öleceğini düşünürdüm. Babamın ölümü bana bunun tam tersi olacağını büsbütün ispatlamıştı. Babam asla kendininde bazı konularda kusurlu olacağını aklına bile getirmemiş olmalı. Düşünceside ” Hayat ona daha iyi seçenekler sunabilir ve daha iyi bir yerde olabilirdim” böyleydi sanırım. Bense ondan çok farklıydım kısıtladığı özgürlüğümü annem...
“Ne var yani, benim de özel güçlerim var. Mesela bazı insanları gözümde...”
– -Yılmaz Erdoğan (via gulenyuzler)
Aşkın Orospu Hali.
Öyle kolay bitti ki bu satırlar Sana aşk olsun Bana aşkın en orospu halini yaşattın.