Bi çoğumuz fala meraklıyızdır, meraklı olduğumuz kadar da faldan korkarız. Neredeyse bütün ailem ve arkadaş çevremdeki kız arkadaşlarımın annesi fal bakıyor. Benim fala merakım lise 2’de başladı. Sınıftan bir arkadaşımla Kadıköydeydik ve yapıcak bir şey bulamayıp bir falcıya girmiştik. İkimizde heycanlıydık ( niye heycan yapıyorsak artık). Kahvelerimizi içip sıra fal baktırmaya gelince Cüneyt adında bi eş cinsel karşıladı bizi o bakacakmış falımıza. Her dediği doğruylu falımda ölüm çıkmıştı. Ve dediği tarihte babamı kaybetmiştim. O zaman inandım fala. Ama o zamandan sonrada asla fal baktırmadım korkar oldum. 1 sene sonra sınıftaki kız arkadaşlarım Işıl diye bir falcıdan bahsediyorlardı. Meraklandım ” kim lan bu Işıl ” diye dolanıyordum ortalıklarda. Işıl’a da gittim. O zamanlar acısını çektiğim, beni boynuzlayan Fatih diye bi sevgilim vardı onun için baktıracaktım fala. Işıl,  Fatih’in sevgilisinden ayrılacağını ve bir kaç ay sonra da onla karşılacağımı söylemişti. Tabi ben bunları duyunca sürekli Çengelköy’de dolanmaya başladım. Hani karşılaşacağım ya, hani suratına tüküreceğim  ee falcıda karşılacağımı söyledi. Tabi karşılaşmadık bende pes ettim. Ama Fatih’le sevgilisi ayrılmışlardı. Tam olarak bir kaç ay sonra karşılaşmasakta 29 Ocak’ta karşılaştık ama birbirimizin yüzüne bile bakmadık tabi. 2 hafta öncede bir falcıya gittim.. Kadın bu zamana kadar gittiğim en iyi falcılardandı diye bilirim. Her şeyimi baştan sona kadar anlattı. Sanki benim hakkımda her şeyi önceden öğrenmiş gibiydi. Hadi beni geçtim Deniz’i bile anlattı lan. Barışacağımızı söylemişti ama artık öyle bi imkan yok. Yani en azından benim için. Sikko bi sonla bağlamak gerekirse. Fala inanmayın falsızda kalmayın gençler. Ben boğazıma dur deyip bütün paraları falcılara yedirdim. Sakın ola siz yapmayın, yapıyorsanızda iyi birine gidin. Hee bir de falcılar akıl okurlar gidiyorsanız da fal baktırırken içinizden şarkı söyleyin.